Składniki komina posiadające związek z zanieczyszczeniami zrobione są ze stali, która jest odporna na kwas. Zależnie od tego, czy komin ma pozbywać się zanieczyszczeń z kotłów gazowych, czy także będzie pracował razem z kotłem na paliwo stałe, przewody mają różną grubość ścianek i produkowane są z innych rodzajów stali. W większej części stalowych systemów kominowych wysokość temperatury zanieczyszczeń może dochodzić do 600°C.
Wkład kominowy może być sztywny -wówczas rurkę umiejscawia się w istniejący komin, jeśli jest on prosty i nie posiada jakichkolwiek załamań, lub elastyczny – można rurę wpuścić również do kanału o większych krzywiznach.
Indywidualny komin stalowy to najczęściej posiadająca jeden kanał budowla przystosowana do odprowadzania produktów spalania z kotłów na gaz, na olej, na paliwa stałe albo z kominków w których pali się drewnem. Jest przygotowany do zamontowania wewnątrz lub na zewnątrz domu. Posiada nieduży (porównując z ceramicznym) ciężar, przez co nie wymaga swoistego oparcia pod postacią fundamentu – wystarcza konsola wsporcza lub stojak.
Kominy jednościenne są w zasadzie porównywalne ze sztywnymi wkładami kominowymi, różni je tylko styl oparcia a także przymocowania. Komin posiada zaczepy przytwierdzające, podparcia a także obudowę części naddachowej. Poszczególne fragmenty rurek jest połączony kielichowo albo za pomocą obejmy zaciskowej. Komin jednościenny możliwe jest montowanie jedynie wewnątrz domu. Inne kominy stwarzają więcej możliwości, jeżeli chodzi o ich lokalizację. Taką konstrukcję w celach zapewnienia bezpieczeństwa osłania się izolacją cieplną (najodpowiedniejsze będą do tego wyjątkowe kształtki wykonane ze sprasowanej wełny mineralnej) a także np. ekranem z tafli gipsowo-kartonowych, gipsowo-włóknowych albo podmurowuje bloczkami betonu komórkowego. Jest możliwość zostawienia jego bez osłon, jako element dekoracyjny wnętrza – taką metodą prowadzone są często rurki dymowe z umiejscowionego w środku mieszkania kominka. Rurki bez osłony powiększają, naturalnie, skuteczność grzania, ale trzeba pamiętać w tym przypadku o zasadach bezpieczeństwa – co najmniej 30 cm musi dzielić przewód kominowy od wszelkich palnych elementów wyposażenia domu oraz konstrukcyjnych.
Kominy dwuścienne przystosowane są do montażu poza budynkiem. A zawdzięczają to swojej budowie –rurka spalinowa, która znajduje sie w środku, izolacja cieplna a także druga rura ze stali nierdzewnej lub aluminiowej. Taki komin jest wygodny, gdy kocioł ma stanąć w miejscu bez możliwości podłaczenia jego do istniejącego przewodu kominowego lub wentylacyjnego. Ale to, wiadomo, nie jedyny argument za decyzją o omawianym kominie – jest on na tyle atrakcyjny, że można uczynić z niego element architektoniczny figury budynku. Kominy dwuścienne są przymocowywane do ściany obejmami zaciskowymi i mają oparcie na konsoli wsporczej. Jest on również wyposażony w wyczystkę a także system odprowadzenia kondensatu. Na wierzchołku takiego komina jest umiejscwiony tzw. ustnik, który powinno się nakryć daszkiem przeciwdeszczowym, a w najlepszym wypadku obrotową nasadą poprawiającą ciąg kominowy.
Kominy powietrzno-spalinowe także posiadają niezmiernie interesującą budowę. A to przez to, iż prócz odprowadzania spalin, również przynoszą powietrze potrzebne do wykonywania pracy kotłów z zamkniętą komorą spalania a także kondensacyjnych. Najłatwiej tą konstrukcję można zdefiniować „rurka w rurce” – spaliny transportowane są rurą wewnętrzną, z kolei w przestrzeni pomiędzy rurkami przenosi się świeże powietrze do palnika kotła. Rurę powietrzną przed wciągnięciem zanieczyszczeń choni u wylotu określona nasadka. Przewody powietrzno-spalinowe można odprowadzać powyżej dachu lub przez ściankę w budynku (patrząc z zewnątrz widzimy tylko mały otworek zasłonięty kratką). To drugie rozwiązanie jest komfortowe, gdy nie chcemy tradycyjnie wyglądającego komina. Lecz, oczywiście, kanał powietrzno-spalinowy można wstawić także w tradycyjny komin wielokanałowy albo też zainstalować oddzielnie.
Plusem przewodów powietrzno-spalinowych działających razem z kotłami o zamkniętej komorze spalania jest całkowite rozdzielenie przebiegu spalania od powietrza wewnątrz domu. To oznacza, iż nie ma potrzeby zamontowywania w kotłowni kolejnych nawiewów, nie ma również zagrożenia przedostania się zanieczyszczeń do wnętrza domu, a wstępne nagrzanie poprzez zanieczyszczenia pobieranego powietrza powiększa efektywność samego kotła. Możliwość takiego rozwiązania ogranicza długość kanałów i tworzenie za dużych oporów przepływu. Podaną długość – w zależności od rodzaju, nasilenia a także efektywności zainstalowanego wywietrznika nadmuchowego – definiuje wytwórca kotłów.